حسنویه ,فرمانروایی ,خوزستان ,برزیکانی ,۴۰۵قآل حسنویه (۳۴۸-۴۰۵ق) خاندان کرد شیعه از کردان برزیکانی از سلسله‌های نیمهٔ باختری ایران که در سده ۴ق/۱۰م در کوه‌های زاگرس (در کردستان و کرمانشاه و بروجرد و همدان و لرستان و ایلام تا نزدیک به خوزستان) فرمانروایی کردند.

رخنه حسنویه تا نزدیک به خوزستان و آذربایجان رسید. بدر بن حسنویه برزکانی (حکومت ۳۶۹-۴۰۵ق) دژ سَرماج را بر فراز کوهی نزدیکبیستون ساخت و تختگاه خود نمود. بنیانگذار خاندان، «حسنویه بن حسین کرد برزیکانی» شناخته شده به «امیر حسین» رئیس تیرۀ برزیکانی است که فرمانروایی خود را در سال ۳۳۰ از «شهر زور» آغاز نمود.[نیازمند منبع] وی در ۳۴۸ قمری (۹۶۱ م) پنج شهر مهم مغرب ایران آن زمان، نهاوند، دینور، شاپورخواست، بروجرد واسدآباد را فتح کرد.[۱] در زمان «امیر حسین»، لشکر خلیفه مستکفی بالله از وی شکست خورد و در زمان جانشینش مطیع الله راه آشتی کردن در پیش گرفته شد. ناحیه حکومتی این خاندان تا نزدیک به خوزستان گستردگی داشت.

آل بویه هیچ گاه در گستره فروانروایی حسنویه نفوذ نکردند تا زمان شمس الدوله دیلمی که ظهیرالدین را از حکمرانی انداخت و گستره او را ازآن خویش ساخت. فرزندان بویه ماهیگیر سرزمین‌های خود را میان هم بخش کردند رکن الدوله دیلمی نواحی باختری را بدست آورد که در برگیرنده قسمت‌های کردنشین نیز بود. فرمانروایی حسنویه تا ۴۰۵ق.ادامه یافته‌است. امیرخان برادوستی مشهور به خان لپ زرین (حاکم ارومیه و امیر قلعه ی دم دم 578 ه.ق) از نوادگان میرحسین برزیکانی و آل حسنویه میباشد.

منبع اصلی مطلب : میژووی ژیاری کوردستان*تاریخ تمدن کردستان
برچسب ها : حسنویه ,فرمانروایی ,خوزستان ,برزیکانی ,۴۰۵ق
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

پولوم : آل حسنویه